Lingua materna: un día para conmemorar a nosa orixe

O 21 de febreiro celébrase o Día Internacional da Lingua Materna. Esta iniciativa, aprobada pola UNESCO, busca promover a diversidade cultural e lingüística para fomentar a tolerancia e o respecto. Así mesmo, trátase de tomar conciencia da ameaza que sofre a diversidade lingüística no momento actual, debido ás linguas da globalización.

No ano 2000 celebrouse a primeira edición do día conmemorativo. O tema deste ano son As linguas indíxenas como factor de desenvolvemento, paz e reconciliación.

O Día Internacional da Lingua Materna ten a súa orixe no Movemento pola Lingua Bengalí. Este movemento consistiu nunha manifestación que tivo lugar o 21 de febreiro de 1952 en Bangladesh, entón provincia de Paquistán. Os manifestantes loitaban polo recoñecemento do seu idioma, o bengalí, como lingua oficial do Estado, toda vez que o goberno central tiña decretado o idioma urdú como única lingua nacional.

Que é realmente unha lingua materna?

A lingua materna pódese considerar como aquela que adquirimos nos primeiros anos da nosa vida. Aprendémola por imitación da nosa contorna e sérvenos para nos expresar dunha maneira máis natural e fluída. Ao longo da nosa vida aprenderemos outras. Con todo, é a nosa lingua materna á que recorremos para dar a nosa visión máis singular do mundo e a que nos achega ás nosas orixes.

É innegable, por tanto, que a nosa lingua materna reflicte a nosa identidade. Con esta iniciativa, a UNESCO trata precisamente de preservar as identidades dos distintos pobos do mundo, en parte materializadas nas súas linguas, e fomentar a convivencia das distintas comunidades. Actualmente conviven no mundo ao redor de 7.000 linguas, porén 3.000 están en perigo de desaparecer por diversas causas. Entre elas, a imposición doutras linguas e a desaparición dos seus habitantes.

Cando unha lingua desaparece, non só desaparece unha forma de articular palabras que xa coñecemos noutras linguas mediante estraños fonemas e regras gramaticais. Tamén desaparece consigo unha forma distinta e enriquecedora de ver o mundo. Non se trata de lle procurar unha utilidade á nosa lingua materna, ou á lingua materna dos demais. Hoxe, e todos os días do ano, debémola coidar e preservar, porque forma parte da nosa identidade e é a nosa maneira de erguer a voz no mundo. Aprende moitas linguas, mais non esquezas nunca a túa!

 

Acerca de Antonio Leal Fernández

Graduate degree in Translation and Interpretation from Universidade de Vigo (2013). Translator and proofreader in the German and English to Spanish combinations.

Tamén lle pode gustar